Andrzej Zoll.html

Andrzej Zoll
Data i miejsce urodzenia	27 maja 1942 Sieniawa
Prezes Trybunału Konstytucyjnego
Okres urzędowania	od 19 listopada 1993 do 1 grudnia 1997
Poprzednik	Mieczysław Tyczka
Następca	Marek Safjan
Rzecznik Praw Obywatelskich
Okres urzędowania	od 30 czerwca 2000 do 15 lutego 2006
Poprzednik	Adam Zieliński
Następca	Janusz Kochanowski
Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Andrzej Stanisław Zoll (ur. 27 maja 1942 w Sieniawie) – polski prawnik, były przewodniczący PKW, sędzia i prezes Trybunału Konstytucyjnego oraz Rzecznik Praw Obywatelskich, profesor zwyczajny i wykładowca akademicki.

Spis treści

Jest wnukiem Fryderyka Zolla. W 1959 ukończył VI Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Reytana w Warszawie, a w 1964 studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. W 1968 uzyskał stopień doktora nauk prawnych, w 1973 obronił habilitację. W 1988 został profesorem nadzwyczajnym, w 1991 zwyczajnym. Zawodowo związany z UJ, pełni funkcję kierownika Katedry Prawa Karnego.

W 1989 brał udział w rozmowach Okrągłego Stołu jako ekspert prawny "Solidarności". Pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej w okresie wyborów kontraktowych w czerwcu tego roku z rekomendacji Komitetu Obywatelskiego.

W 1990 był przewodniczącym PKW w trakcie wyborów prezydenckich, następnie w latach 1991-1993 przewodniczył PKW, działającej jako stały organ wyborczy. W latach 1989-1997 zajmował stanowisko sędziego Trybunału Konstytucyjnego, w dniu 19 listopada 1993 wybrano go na prezesa Trybunału.

W latach 1998-2000 był przewodniczącym Rady Legislacyjnej przy Prezesie Rady Ministrów. Od 30 czerwca 2000 do 15 lutego 2006 pełnił funkcję Rzecznika Praw Obywatelskich IV kadencji.

Opublikował około 150 prac naukowych, głównie z zakresu prawa karnego, prawa konstytucyjnego i filozofii prawa. Należy do współautorów polskiego kodeksu karnego z 1997. Członek Komitetu Etyki w Nauce PAN oraz Wydziału Historyczno-Filozoficznego PAU. Jest kuratorem TBSP UJ, którym kierował w czasach studenckich. Wchodzi w skład Akademii Nauki i Sztuki w Salzburgu. Członek Polskiego PEN Clubu. Pełni funkcje społecznego doradcy ministra sprawiedliwości Zbigniewa Ćwiąkalskiego.

Jego syn Fryderyk także jest prawnikiem, doktorem habilitowanym, profesorem Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.

Bezradność: interdyscyplinarne studium zjawiska w kontekście zmiany społecznej i edukacyjnej (współautor), 2005
Chrześcijanin w nowoczesnym państwie, 2006
Europejskie obywatelstwo a problem tożsamości europejskiej, 2003
Formy stadialne i postacie zjawiskowe popełnienia przestępstwa (współautor), 2007
Kodeks karny. Część ogólna. Komentarz do art. 1-116 Kodeksu karnego (współautor), od 1998
Materialnoprawna problematyka warunkowego umorzenia postępowania karnego, 1973
Odpowiedzialność karna lekarza za niepowodzenie w leczeniu, 1988
Okoliczności wyłączające bezprawność czynu (zagadnienia ogólne), 1982
Polskie prawo karne (współautor), od 1995
Rzecznik Praw Obywatelskich. Zadania konstytucyjno-prawne oraz funkcje publiczne w zakresie wspiera, 2005
Zasady odpowiedzialności karnej, 1998

p • d • e

p • d • e