Ekscepcja hist. łac. exceptio - zarzut natury formalnoprawnej w stosunku do postępowania sądowego odnośnie właściwości sądu, zgłoszony przez pozwanego na rozprawie sądowej.
edytuj Przykład rozprawy
Żądanie skargi – powód przedstawiał ściśle według pozwu. Odpór – wyjaśnienia pozwanego. Ekscepcja lub wdanie się w spór (litis contestatio) – jeśli pozwany nie zgodził się z żądaniem skargi. Ekscepcja peremptoryjna – powodowała oddalenie pozwu. Ekscepcja dylatoryjna – powodująca odroczenie sprawy. Np. niewłaściwy sąd. Po ekscepcjach meritum sprawy – tylko jedna wypowiedz powoda, pozwanego a następnie sędzia (przywileje nieszawskie).
|