Słowianie zachodni.html



Słowianie zachodni (najjaśniejszy kolor), wschodni i południowi

Osadnictwo zachodniosłowiańskie na obszarze obecnego Berlina ok. roku 1150, zobacz też: Jaksa z Kopanicy

Słowianie zachodni – indoeuropejska grupa ludnościowa Europy, zamieszkująca wschodnią i środkową część tego kontynentu. Do Słowian zachodnich zalicza się: Czechów, Kaszubów, Łużyczan, Polaków i Słowaków. W okresie migracji i ekspansji Słowian (VI-VII wiek) ludność ta zachowywała jedność^{potrzebne źródło} kulturową i zapewne także w znacznej mierze językową. Dopiero usadowienie się Węgrów na Nizinie Węgierskiej u schyłku IX w. przerwało intensywne kontakty między Słowianami zamieszkującymi na północ od Karpat i Sudetów a Słowianami naddunajskimi i bałkańskimi. Spowodowało to powstanie coraz większego zróżnicowania między Słowianami Zachodnimi a Południowymi. Również różnice pomiędzy Słowianami Zachodnimi a Wschodnimi zaczęły formować się dopiero^{potrzebne źródło} w X w., kiedy powstały konkurujące ze sobą państwa Rusi Kijowskiej i Polski. Proces różnicowania pogłebiony został faktem przyjęcia chrześcijaństwa w innym obrządku, co po schizmie w 1054 r. stało się czynnikiem tworzącym zasadnicze odmienności. W ten sposób - dopiero w X w. - wykształciły się 3 grupy Słowian, m.in. Słowian zachodnich.

edytuj Plemiona zachodniosłowiańskie

Słowianie zachodni aż do XI wieku zachowali jedność językową, w późniejszym okresie nastąpiło zróżnicowanie:

• Łużyczanie
• Lechici
  • plemiona polskie - Polanie, Wiślanie itp.
  • Słowianie połabscy - Drzewianie
  • Pomorzanie, dziś Kaszubi
• Czesi i Słowacy

edytuj Plemiona zachodniosłowiańskie na obszarze Polski

Plemiona zachodniosłowiańskie i inne, występujące na obecnym obrzarze Polski wspomniane w Geografie Bawarskim z roku 845.

Zobacz w Wikiźródłach tekst
dokumentu

• inne późniejsze źródła:
  • Mazowszanie
  • Lubuszanie - Leubuzzi, ok. X wieku
  • Trzebowianie - ok. X wieku
  • Bobrzanie - Pobarane nad rzeką Pober, 1086

edytuj Języki zachodniosłowiańskie

Państwo Wielkomorawskie

edytuj Źródła opisujące początki państw zachodniosłowiańskich

• Historia Francorum - ok. 660
• Geograf Bawarski - ok. 845
• Kronika Reginona z Prüm - ok. 915
• Kronika Thietmara - ok. 975
• Dagome Iudex - ok. 992
• Dokument praski - ok. 1086
• Kronika Słowian - ok. 1177

edytuj Pierwsze państwa zachodniosłowiańskie

• Państwo Samona (pierwsza połowa VII w.): założone przez kupca frankijskiego Samona około 624 r. Prawdopodobnie miało charakter związku plemion. Samon dał się poznać jako waleczny władca Słowian, który toczył wojny z Awarami i Frankami. Po jego śmierci państwo rozpadło się.
• Państwo wielkomorawskie: powstało ok. 830 r. na ziemiach Moraw i Słowacji. Jego pierwszy władca to Mojmir I. Upadło ok. 906 roku w wyniku najazdu Madziarów.

edytuj Mitologia plemion zachodniosłowiańskich

edytuj Bóstwa

• Trygław – Trzygław, Trzygłów – bóstwo zachodniosłowiańskie wyobrażane z trzema głowami.
• Świętowit, Swantewit – Światowit, Świętowit, Swarożyc – prawdopodobnie bóg wojny , wróżb i urodzajów czczony przez Słowian połabskich zwanych Wieletami lub Lutykami. Główny ośrodek kultu w Arkonie na wyspie Rugii, gdzie w świątyni w XII wieku znajdował się posąg tego bóstwa, o czterech twarzach, z rogiem obfitości w dłoniach. Świętowitowi był poświęcony biały koń, z którego zachowania się kapłani odczytywali wolę boga, czczony w Radogoszczy.
• Radgost – Radogost; naczelne bóstwo Redarów, jednego z plemion wieleckiej grupy Słowian połabskich. Ośrodek kultu znajdował się w Radogoszczy. Gród został zburzony w roku 1068.

edytuj Demony

• Skrzaty

edytuj Zobacz też

• Kultura praska, Kultura pieńkowska
• Hobolin
• Brenna
• Kopanica
• Wenedowie
• Polacy a Wandalowie
• Plemiona polskie