Szwecja posiadała rozbudowaną sieć dyplomatyczną już w XVII wieku.
Hugo Grocjusz (Paryż 1634-1645)
Henning von Strahlenheim, Wiedeń, 1699-1710)
Carl Gyllenborg (Londyn 1710-1717)
Herman Cedercreutz (Petersburg 1720-1727 i 1743-1745)
Josias Cederhielm (Petersburg 1725-1726)
Carl Gustaf Tessin, Wiedeń (1725-1726 i 1734-1745), Paryż (1739-1742), Kopenhaga (1743) i Berlin (1744-1746)
Carl Gustaf Tessin, jako ambasador Szwecji w Paryżu namalowany przez François Bouchera (ok. 1740)
Claes Ekeblad Młodszy (Paryż 1742-1744)
Gustaf Filip Creutz, Madryt 1763-1766, Paryż 1766-1783)
Gustav Adam von Nolcken, Londyn 1764-1793
Ulrik Celsing (1731-1805), Stambuł, 1772-1779, Drezno 1779-1783, Wiedeń 1786-1789
Erik Magnus Staël von Holstein (Paryż 1783-1792)
Lars von Engeström, (Wiedeń 1782-1787, Warszawa 1788-1792, Londyn 1793-1795, Wiedeń 1796, Berlin 1798-1803)
Gustaf Mauritz Armfelt (Wiedeń 1802-1806)
[1]
[3]
posłowie
ambasadorowie
[4]
Austria • Francja • Niemcy • Polska • Rosja • USA • Wielka Brytania
Austria • Belgia • Dania • Estonia • Francja • Hanower • Hiszpania • Holandia • Litwa • Łotwa • Niemcy • Polska • Portugalia • Prusy • Rosja • Sabaudia-Sardynia • Saksonia • Szwecja • Turcja • USA • Watykan • Wenecja • Wielka Brytania • Włochy