Unia Europejska.html |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
.svg&filetimestamp=20070728191538){kind=small}
Unia Europejska (oficjalny skrót w Polsce: UE) – powstały 1 listopada 1993 na mocy Traktatu z Maastricht gospodarczo-polityczny związek demokratycznych krajów europejskich (dwudziestu siedmiu od 1 stycznia 2007 r.)[1], będący efektem wieloletniego procesu integracji politycznej, gospodarczej i społecznej zapoczątkowanej po drugiej wojnie światowej. Jest unikatową formą tego typu na świecie mającą 30% udział w światowym PKB.
Stanowi przypadek sui generis ("szczególnego rodzaju") w stosunkach międzynarodowych, jest tworem, który nigdy wcześniej nie istniał w historii powszechnej i jest nieznany historii stosunków międzynarodowych. Jest kombinacją struktur ponadnarodowych (ponadpaństwowych, uwspólnotowionych) oraz międzyrządowych (międzynarodowych)[2]. Posiada cechy zarówno organizacji międzynarodowej, jak i konfederacji (najwięcej zwolennikówpotrzebne źródło)[3] czy nawet państwa federalnego. Wśród teoretyków prawa, politologii i stosunków międzynarodowych trwa spór za co dokładnie można uznać Unię. Federaliści doszukują się w niej państwa. Zwolennicy teorii Europy Państw (Ojczyzn) wykazują, że jest to tylko współpraca między państwami[4]. Ścierają się zarówno odrębne wizje poszczególnych państw członkowskich[5] jak i doktryn politycznych[6]. Unia ciągle pozostaje wspólnotą i kombinacją interesów narodów, państw, regionów, grup społecznych, grup zawodowych stąd często wykorzystywana jest w celu realizacji partykularnych interesów narodowych[7] a nie ogólnoeuropejskich. W wielu sprawach jeden głos pozostaje w sferze deklaracji i życzeń a nie rzeczywistych działań[8].
Polska jest członkiem Unii Europejskiej od 1 maja 2004.
Podstawę do funkcjonowania UE stanowi Traktat o Unii Europejskiej (wersja obowiązująca Traktat z Nicei z 2001 roku, uwzględniając traktaty akcesyjne z 2003 i 2006 roku), Traktat o Wspólnocie Europejskiej (wersja obowiązująca Traktat z Nicei z 2001 roku, uwzględniając traktaty akcesyjne z 2003 i 2006 roku)[9] i Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej.
Po ratyfikacji[10] (planowo druga połowa 2009 roku) Traktatu Reformującego, podstawę funkcjonowania stanowić będą: Traktat o Unii Europejskiej, Traktat o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej[11]. Duże znaczenie będzie też miała Karta Praw Podstawowych Unii Europejskiej, choć do samego funkcjonowania nic nie wniesie. Traktat z Lizbony otwiera możliwość przyjęcia przez UE Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności[12], jednak już teraz Trybunał Sprawiedliwości uznał ten dokument (ze względu na jego fundamentalne znaczenie dla prawodawstwa europejskiego, filozofii prawa i ponieważ wszystkie kraje członkowskie UE ratyfikowały tę Konwencję) za wiążący go i mający szczególne znaczenie[13]. Osobną organizacją zostanie Euratom i podstawą jego funkcjonowania będzie Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej[14].
Spis treści
|
edytuj Filary Unii Europejskiej i jej polityka
Zobacz więcej w osobnym artykule: Trzy filary Unii Europejskiej.Unia Europejska = (Wspólnota Europejska+ Euratom[15])[16] + Wspólna Polityka Zagraniczna i Bezpieczeństwa[17] + Współpraca Sądowa i Policyjna w Sprawach Karnych (Obszar Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości)[18]
edytuj Pierwszy filar
| Unia Europejska |
 Ten artykuł jest częścią serii o : |
|
W 2002 roku wygasł zawarty na 50 lat traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Węgla i Stali. Obecnie obowiązujące traktaty to: Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską oraz Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej. Obowiązuje prawo wspólnotowe i współpraca ponadnarodowa.
- Wspólnota Europejska:
- unia celna
- rynek wewnętrzny
- polityka gospodarcza
- zatrudnienie i sprawy socjalne
- prawo spółek, handlowe i przedsiębiorstw
- polityka rolna
- polityka przemysłowa
- weterynaria i polityka fitosanitarna
- budżet[20]
- polityka strukturalna
- polityka handlowa
- polityka konkurencji
- polityka energetyczna
- obywatelstwo UE
- edukacja
- kultura
- polityka audiowizualna i media
- społeczeństwo informacyjne
- polityka młodzieżowa
- polityka regionalna
- ochrona własności intelektualnej
- podatki
- ochrona konsumenta
- polityka zdrowia
- badania naukowe i innowacja[21]
- ochrona środowiska
- zwalczanie nadużyć finansowych
- polityka socjalna
- polityka azylowa
- polityka imigracyjna i wizowa
- polityka telekomunikacji
- sieci transeuropejskie
- bezpieczeństwo żywności
W 2002 roku wygasł Traktat paryski, wobec czego kompetencje Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali przejęła Wspólnota Europejska.
edytuj Drugi filar
Zobacz więcej w osobnym artykule: Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa.
Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa[22]. Obowiązuje prawo międzynarodowe publiczne i współpraca międzyrządowa.
- Polityka zagraniczna[23]:
- współpraca, wspólne stanowiska i działania – utrzymanie pokoju
- prawa człowieka[24]
- demokracja
- pomoc humanitarna[25]
- pomoc rozwojowa krajom trzecim
- Wysoki Przedstawiciel Unii Europejskiej ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa
Zobacz więcej w osobnym artykule: Polityka zewnętrzna Unii Europejskiej.- Polityka bezpieczeństwa:
- wspólna polityka obronna
- współpraca w dziedzinie zbrojeń
- rozbrojenie
- ekonomiczne aspekty zbrojeń
- długoterminowo: europejski system bezpieczeństwa
Zobacz więcej w osobnym artykule: Polityka bezpieczeństwa Unii Europejskiej.21 członków UE jest również członkiem Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego. Rodzi to pewne komplikacje w sprawie budowy wspólnej polityki bezpieczeństwa. Główny problem to czy budować obronę unijną w oparciu o USA i NATO (ESDI), czy też może w oparciu o UZE (misje petersberskie), czy też tworzyć zupełnie nowe struktury współpracy (Europejski Cel Operacyjny z 1999 roku oraz jego uelastycznioną formułę Nowy Europejski Cel Operacyjny 2010 z 2004 roku [26]).
edytuj Trzeci filar
Zobacz więcej w osobnym artykule: Współpraca policyjna i sądowa w sprawach karnych.Współpraca policyjna i sądowa w sprawach karnych[27]- do 1999 r. współpraca w zakresie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych. Obowiązuje prawo międzynarodowe publiczne i współpraca międzyrządowa.
- Obszar Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości[28]:
- swobodny przepływ osób
- współpraca sądowa w materii karnej[29]
- współpraca sądowa w materii cywilnej[30]
- współpraca policyjna
- walka z dyskryminacją
- walka z rasizmem i ksenofobią
- walka z narkomanią i przemytem broni[31]
- walka z przestępczością zorganizowaną
- walka z terroryzmem
- walka ze zbrodniami popełnianymi na dzieciach i z handlem żywym towarem[32]
- współdziałanie w ramach Europolu[33]
- współdziałanie w ramach Eurojustu[34]
- Europejskie Kolegium Policyjne[35]
- Europejska Sieć Sądowa ds. cywilnych i handlowych
- Europejski Atlas Sądowniczy do spraw cywilnych
- Europejska Sieć Sądowa ds. Karnych
- Europejska Agencja ds. Zarządzania Współpracą Operacyjną na Granicach Zewnętrznych
- Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii
- Europejska Agencja Praw Podstawowych
edytuj Cele Unii
 |
Ta sekcja wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Aby uczynić ją weryfikowalną, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Według podpisanego w 1992 roku Traktatu o Unii Europejskiej podstawowymi celami Unii są:
- promowanie ekonomicznego i społecznego postępu poprzez zacieśnianie współpracy gospodarczej i likwidowanie barier w obrocie handlowym między państwami członkowskimi,
- wzmacnianie obrazu Unii jako jednego ciała politycznego mówiącego jednym głosem na arenie międzynarodowej poprzez prowadzenie wspólnej polityki zagranicznej,
- dążenie do stworzenia obywatelstwa europejskiego i poczucia przynależności do jednej wspólnoty u zwykłych obywateli poprzez zapewnienie jednakowych norm prawnych i pełnej swobody przepływu ludzi w obrębie Unii,
- rozwijanie obszaru wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwego traktowania, którym ma być UE poprzez wprowadzanie wspólnych norm prawnych, socjalnych i stałą poprawę poziomu życia państw uboższych.
- ujednolicenie struktury gospodarczej krajów członkowskich, wyrównanie rozwoju gospodarczego regionów.
- powiększenie standardów życia
edytuj Kompetencje Wspólnot
Co do zasady Wspólnota działa w ramach wyznaczonych jej przez Traktaty. Jednak w celu realizacji swoich celów, na podstawie artykułu 308 TWE[36] Rada UE (na wniosek KE, stanowiąc jednomyślnie, po konsultacji z PE) może podjąć działania także poza wyraźnie przyznanymi jej kompetencjami (tzw. kompetencje dodatkowe), pod warunkiem, że wszystkie państwa członkowskie wyrażą na to zgodę. W kompetencjach dzielonych i wspomagających bardzo ważną rolę odgrywa zasada subsydiarności[37].
Dziedziny wyłączone z Traktatu: własność[38], handel i produkcja broni, amunicji i materiałów wojennych[39][40].
edytuj Suwerenność państw członkowskich
Państwa nie zrzekają się swojej suwerenności, a jedynie przekazują kompetencję wykonywania suwerenności organom ponadnarodowym. Uprawnienia Wspólnot Europejskich względem ich państw członkowskich nie powodują utraty suwerenności przez te państwa. Wspólnota[41] służy do realizacji wzmacniania suwerenności państw członkowskich i realizowaniu ich polityk poprzez możliwość udziału w procesie decyzyjnym i możliwość forsowania "swoich" celów i interesów na forum całej Unii- także przez małe państwa, przez co wzrasta rola, pozycja i prestiż każdego państwa członkowskiego na arenie międzynarodowej. Stanowisko sceptyków: Unia odchodzi od jednomyślności a nawet od consensusu. Pewne uzgodnienia mogą zapaść mimo jednoznacznego sprzeciwu państwa członkowskiego. Organy Unii nie pokazują pełnej reprezentacji obywateli i narodów UE (z jednej strony małe kraje są nadreprezentowane w Parlamencie i Radzie UE, z drugiej strony od Traktu Lizbońskiego niektóre małe kraje stracą reprezentację w Komisji Europejskiej).
edytuj Instytucje, organy, agencje Unii
Zobacz więcej w osobnym artykule: Instytucje Wspólnot Europejskich i organy Unii Europejskiej.Unia ma tylko jeden traktatowy organ instytucjonalny – Radę Europejską, która jednak nie ma żadnych formalnych możliwości decyzyjnych i prawotwórczych, a jedynie wyznacza cele, w którym kierunku powinna rozwijać się integracja europejska. Rada Unii, Komisja, Parlament, Trybunał i inne są instytucjami Wspólnoty Europejskiej, względnie Wspólnot Europejskich jeśli uwzględnimy Euratom[42]. Jednakże, że Wspólnota jest częścią Unii, a Wspólnota Europejska jest kontynuatorem Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej, następuje wypożyczenie organów Wspólnoty przez Unię[43]. Sytuację z prawnego punktu widzenia uporządkuje Traktat Lizboński – zniknie podział na Wspólnotę i Unię.
 Przewodniczący Komisji (przyrównać można do Premiera) |
 Pierwszy Zastępca Przewodniczącego Komisji, komisarz ds. instytucjonalnych i strategii komunikacji społecznej (Wicepremier) |
 Wiceprzewodniczący Komisji, komisarz ds. przemysłu i przedsiębiorczości |
 Wiceprzewodniczący Komisji, komisarz transportu |
Wiceprzewodniczący Komisji, komisarz ds. obszaru wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości (minister spraw wewnętrznych oraz minister sądownictwa) |
wiceprzewodniczący Komisji, komisarz ds. administracyjnych, audytu wewnętrznego i przeciwko deprawacji środków publicznych |
 Komisarz ds. ekonomicznych i walutowych |
|
Komisarz rybołówstwa i gospodarki morskiej |
Komisarz środowiska |
 Komisarz ds. rynku wewnętrznego i usług |
Komisarz rolnictwa i rozwoju wsi |
Komisarz prawa konkurencji |
 Komisarz ds Stosunków Zewnętrznych i Polityki Sąsiedztwa (Minister Spraw Zagranicznych w I filarze) |
Komisarz ds. edukacji, kształcenia, kultury |
 Komisarz ds. handlu |
Komisarz ds. zdrowia |
Komisarz ds. pomocy rozwojowej i humanitarnej |
Komisarz ds. rozszerzenia |
 Komisarz ds. zatrudnienia, spraw socjalnych i równości |
 Komisarz ds. podatków i unii celnej |
Komisarz ds. budżetu i programów finansowych |
 Komisarz ds. polityki regionalnej |
|