Własność kwirytarna (łac. dominium ex iure Quiritium, proprietas) – własność przysługująca tylko obywatelom rzymskim (uroczyście nazywanych Kwirytami (Quirites)). Własność kwirytarna była rodzajem własności chroniononym przez prawo cywilne (ius civile). Jej przedmiotem mogły być rzeczy ruchome oraz te nieruchomości, które położone były Italii. Do przeniesienia własności rzeczy określanych jako res mancipi wymagano aktów formalnych – mancypacji (czynności przy świadkach) lub in iure cessio (czynność przy udziale magistratury).
|