Województwo krakowskie w składzie małopolskiej prowincji Korony Polskiej, 1635
Województwo krakowskie (łac. Palatinatus Cracoviensis) powstało już w XIV wieku i w niezmienionym kształcie weszło następnie w skład administracyjny I Rzeczypospolitej. Istniało do 1795 roku. Na przestrzeni wieków jego granice zmieniły się niewiele od czasów średniowiecza. Starosta Krakowski był jednocześnie generałem krakowskim i miał pod swoją jurysdykcją oprócz krakowa trzy grody : Proszowski, Lelowski i Księski. W tym województwie znajdowała się dynamicznie rozwijająca Częstochowa wraz z klasztorem jasnogórskim będącym sanktuarium dynastycznym Jagiellonów i Wazów.
Herbem województwa był orzeł biały na czerwonym polu ze złotą przepaską na skrzydłach.
- Województwo Krakowskie sąsiadowało:
- na północy z województwem Sieradzkim i ziemią Wieluńską ,
- na północnym - wschodzie z województwem Sandomierskim,
- na wschodzie z ziemią Sanocką, która była częścią woj. Ruskiego,
- na zachodzie z Królestwem Czeskim i Morawami,
- a na południe przez Karpaty i Tatry z Królestwem Węgierskim.
- Podział administracyjny w XVI wieku:
Domena we władaniu biskupów krakowskich, tytułujących się książętami siewierskimi, formalnie włączone do Polski w 1790.
|