Zygmunt Ziembiński.html |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
Zygmunt Ziembiński (ur. 1 czerwca 1920 w Warszawie, zm. 19 maja 1996 w Poznaniu) - profesor, teoretyk prawa, logik.
Był synem doktora psychologii i Marii z d. Romiszewskiej. Podczas II wojny światowej przebywał na Kielecczyźnie, gdzie walczył w AK (pseud. Krótki), a także uczył się na tajnych kompletach. Ukończył prawo (1947) i socjologię (1949) na Uniwersytecie Poznańskim (od 1955 UAM), z którego Katedrą Teorii i Filozofii Prawa związał całą drogę naukową od 1946, poczynając od stanowiska asystenta wolontariusza.
W pierwszych latach powojennych był działaczem Caritas Academica przy duszpasterstwie akademickim oo. dominikanów. Był również działaczem amatorskiego ruchu teatralnego. Rozprawę doktorską obronił w 1950, w 1955 otrzymał stanowisko docenta, w 1962 tytuł profesora nadzwyczajnego i w 1969 r. profesora zwyczajnego. W 1962 został kierownikiem Zakładu Prawniczych Zastosowań Logiki, od 1981 Katedry Teorii Państwa i Prawa. Był członkiem Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Filozoficznego. W 1991 został członkiem korespondentem PAN. Członek licznych towarzystw naukowych i komitetów redakcyjnych, redaktor naczelny "Ruchu Prawniczego, Ekonomicznego i Socjologicznego".
Był autorem około 300 prac naukowych, z których do najważniejszych należą: Logika praktyczna (podstawowy podręcznik, 26 wydań od 1955), Normy moralne a normy prawne (1963), Socjologia jako nauka prawna (1975), Problemy podstawowe prawoznawstwa (1980), Szkice z metodologii szczegółowych nauk prawnych (1983), O pojmowaniu sprawiedliwości (1990), O pojmowaniu pozytywizmu oraz prawa natury (1993), O stanowieniu i obowiązywaniu prawa. Zagadnienia podstawowe (1995).
Odznaczony Krzyżem Armii Krajowej i Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1994). Laureat Nagrody Naukowej Miasta Poznania 1996. W maju 2007 Wydział Prawa i Administracji UAM zorganizował sesję naukową "Zygmunt Ziembiński - uczony i nauczyciel". Jednocześnie ukazała się publikacja Z teorii i filozofii prawa Zygmunta Ziembińskiego, pod red. Sławomiry Wronkowskiej, zawierająca bibliografię jego dorobku naukowego.
edytuj Bibliografia
- Kto jest kim w Polsce 1984. Informator biograficzny, Warszawa, Wydaw. Interpress, 1984, ISBN 83-223-2073-6
- Nagrody naukowe i stypendia artystyczne i naukowe Miasta Poznania 1991-2001, oprac. Celina Baranowska [i in.], Poznań, Wydaw. Miejskie 2001, ISBN 83-97847-59-3
- Słownik biograficzny historii Polski, pod. red. Janiny Chodery i Feliksa Kiryka, t. 2, Wrocław, Ossolineum, 2005, ISBN 83-04-04692-X, ISBN 83-04857-4
- Paweł Grabowski, Zygmunta Ziembińskiego pierwsze lata w Poznaniu, "Paragraf" (Informator Wydziału Prawa i Administracji UAM), nr 28, maj 2007
- "Gandhiemu", "Życie Uniwersyteckie", UAM Poznań, ISSN 1231-8825, 2007, nr 5 (164)
- Magdalena Małecka, Zygmunt Ziembiński - uczony i nauczyciel. Portret widziany dziś, "Życie Uniwersyteckie", UAM Poznań, ISSN 1231-8825, 2007, nr 7/8 (166/167)
- Maksymilan Stanulewicz, Po naukę do Poznania. Słów kilka o twórcach szkół prawa, "Kronika Miasta Poznania", ISSN 977-0137-3552, 2008, nr 3 (Prawnicy)
- Kazimierz Świrydowicz, Profesor Zygmunt Ziembiński jako obiekt inwigilacji policji politycznej, "Kronika Miasta Poznania", ISSN 977-0137-3552, 2008, nr 3 (Prawnicy)